طبقه بندی و اصول موتورهای بیرونی

طبقه بندی
با توجه به منابع مختلف انرژی، موتورهای بیرونی به دو نوع تقسیم می شوند: موتورهای بیرونی با سوخت و موتورهای قایق الکتریکی.
کلاس سوخت
پخش می شود
اصل
اصل کار موتورهای قایق با سوخت این است که انرژی شیمیایی سوخت را از طریق موتورهای احتراق داخلی به انرژی مکانیکی تبدیل می کنند و سپس آن را به انرژی جنبشی تبدیل می کنند تا قایق از طریق انتقال مکانیکی و ملخ ها به جلو حرکت کند.
ساخت و ساز
معمولاً از سه جزء اصلی تشکیل شده است: سر قدرت، گیربکس و رانشگر.
1. هد قدرت قلب قدرت موتور قایق، اساسا یک موتور احتراق داخلی کامل است. موتورهای احتراق داخلی سنتی دارای میل لنگ هایی هستند که به صورت افقی و توان خروجی را به صورت افقی تنظیم می کنند، در حالی که میل لنگ موتورهای خارجی به صورت عمودی مرتب شده اند تا خروجی توان به سمت پایین را تسهیل کنند. علاوه بر میل لنگ، پیستون، شاتون، آستر سیلندر، سر سیلندر و بلوک سیلندر، یک سر برق همچنین شامل یک قطار کامل سوپاپ (میل بادامک، میله بالا، سوپاپ و غیره)، سیستم سوخت، سیستم خنک‌کننده، سیستم روغن‌کاری، سیستم ورودی و سایر اجزا است.
هد قدرت گران ترین، از نظر فناوری پیشرفته ترین و حجیم ترین قسمت کل موتور بیرونی است. هد قدرت، که بسیار پیش بینی می شود، در بالای موتور قایق قرار دارد، بنابراین موتورهای قایق با سوخت سوخت، همگی سنگین و پایین به نظر می رسند.
2. گیربکس در زیر هد قدرت قرار دارد و وظیفه انتقال نیرو به رانشگر و ارائه ضریب کاهش - را بر عهده دارد زیرا سرعت موتور احتراق داخلی بسیار زیاد و گشتاور آن کم است، برای نیروی محرکه کشتی مناسب نیست، بنابراین برای کاهش سرعت و افزایش گشتاور به گیربکس نیاز است. گیربکس عمدتاً از یک شفت انتقال، چرخ دنده ها و یک محفظه تشکیل شده است. شاخص های اصلی عملکرد آن عبارتند از راندمان انتقال، ضریب مقاومت در برابر آب و قابلیت اطمینان و دوام. این بسیار چالش برانگیز است. به منظور بهبود راندمان انتقال و کاهش مقاومت در برابر آب، لازم است "لاغر کردن" انجام شود، اما باعث کاهش قابلیت اطمینان و دوام می شود. مواد ضخیم می توانند قابلیت اطمینان را افزایش دهند، اما همچنین می توانند راندمان انتقال را کاهش دهند و مقاومت در برابر آب را افزایش دهند. بنابراین، مسئله کلیدی این است که چگونه می توان تعادلی بین این دو پیدا کرد.
3. پروانه در واقع یک ملخ است و همچنین ملاحظات زیادی در آن وجود دارد. ابتدایی ترین شاخص پروانه، گام است، که به عنوان مسافت طی شده توسط ملخ پس از یک دور با فرض عدم لغزش تعریف می شود. گام این پیچ در اصل همان گام پیچ است، یعنی مسافت طی شده توسط پیچ هنگام پیچاندن آن به چوب پس از یک دور زدن. هرچه گام بزرگتر باشد، نیروی رانش مورد نیاز پروانه بیشتر می شود و مسافت طی شده در هر دور بیشتر می شود (پیچاندن آن به تلاش زیادی نیاز دارد، اما به سرعت تمام می شود). گام کوچک است، نیاز به نیروی رانش کمتری دارد، اما مسافت طی شده در هر چرخش نیز کوتاهتر است (پیچیدن آسان، اما وقت‌گیر-).
معمولاً برای کشتی‌های سنگین-، امیدواریم که گشتاور ارائه شده توسط موتور بیرونی بیشتر باشد، گام پروانه بزرگتر باشد، و راندمان پیشرانه بالاتر باشد. برای قایق های کوچک بسیار سبک، نیاز به گشتاور چندان زیاد نیست. گام پروانه کوچکتر، سرعت بالاتر و راندمان پیشرانه بالاتر است.